Znajdujesz się: Strona główna W mediach sprostowanie do artykułu "Prymusi i pośle ławki", opublikowanego 12 czerwca 2010 roku w Polityce

sprostowanie do artykułu "Prymusi i pośle ławki", opublikowanego 12 czerwca 2010 roku w Polityce

Kraków, dnia 11 czerwca 2010r

                                                           Szanowny Pan

                                                           Jerzy Baczyński

                                                           Redaktor Naczelny

                                                           POLITYKI

                                                           ul. Słupecka 6

                                                           02-309 Warszawa

            W związku nieprawdziwymi informacjami, zawartymi w artykule pt. "Prymusi i pośle ławki", opublikowanym w POLITYCE w wydaniu z dnia 12 czerwca 2010, autorstwa Agnieszki Mazurczyk i Jędrzeja Winieckiego, na podstawie art. 31 i 32 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. ustawy Prawo prasowe, działając z upoważnienia Zbigniewa Ziobro (pełnomocnictwo w załączeniu), wnoszę o zamieszczenia sprostowania w ustawowym terminie, w sposób określony przepisami wskazanej powyżej ustawy, a zatem znormalizowaną czcionką, o treści podanej poniżej.

                                   SPROSTOWANIE

            Sprostowanie wiadomości nieprawdziwej zawartej w artykule prasowym pt. "Prymusi i ośle ławki", autorstwa Agnieszki Mazurczyk i Jędrzeja Winieckiego, opublikowanym w Polityce w wydaniu z dnia 12 czerwca 2010:

            Nieprawdą jest, że poseł Zbigniew Ziobro nie uczestniczy w pracach komisji parlamentarnych. Poseł jest zaangażowany w prace komisji prawnej, o czym świadczy między innymi fakt, że zgłosił 25 poprawek do sześciu raportów opracowywanych w ramach tej komisji, dotyczących między innymi przeszczepów narządów, problemów klimatycznych czy kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych. Poseł zadawał także pytania podczas dwóch przesłuchań kandydatów na komisarzy zarówno w ramach działalności własnej komisji prawnej, jak również uczestnicząc w posiedzeniach komisji ochrony środowiska, w której nie zasiada. Zbigniew Ziobro uczestniczył także w dyskusji z komisarzem Michelem Barnierem podczas jednego z posiedzeń komisji prawnej, jak również wypowiadał się na posiedzeniu tej  komisji w Luksemburgu, które poświęcone było wymianie poglądów z członkami sądu ds. służby publicznej, sądu pierwszej instancji, a także przedstawicielami Trybunału Sprawiedliwości.

            Nieprawdą jest, że od początku kadencji tylko kilka razy zabrał głos. Liczba wystąpień plenarnych plasuje go w grupie pierwszych 20 proc. posłów najczęściej zabierających głos, miał bowiem 25 wystąpień na forum Parlamentu, mimo że nie pełni żadnej funkcji parlamentarnej, która ułatwiałaby zabieranie głosu. Nieprawdziwa jest teza, że powodem zainicjowania rezolucji dotyczącej pomocy powodzianom były wyniki jakiegokolwiek badania, na które powołują się dziennikarze. Poseł nie kierował się żadnymi badaniami, ale wolą niesienia pomocy osobom, które ucierpiały w wyniku klęski żywiołowej.

                                   UZASADNIENIE

            Publikacja  stanowi jaskrawy dowód braku rzetelności dziennikarza redagującego artykuł i nie licuje z etyką i starannością wymaganą w tej profesji. Dziennikarze dopuścili się celowej manipulacji, by pokazać posła Zbigniewa Ziobro w jak najgorszym świetle. Nie ma żadnych podstaw, by uznać Zbigniewa Ziobro za „wielkie rozczarowanie". Gdyby dziennikarze zadali sobie trud przeprowadzenia rzetelnej analizy jego działalności przekonaliby się, że jest on jednym z najbardziej aktywnych polskich europarlamentarzystów. Świadczą o tym między innymi dane statystyczne. Liczba wystąpień plenarnych plasuje go w grupie pierwszych 20 proc. posłów najczęściej zabierających głos (25 wystąpień na forum Parlamentu), mimo że nie pełni żadnej funkcji parlamentarnej, która ułatwia zabieranie głosu. Z kolei liczba skierowanych przez niego interpelacji - 24 - lokuje go na piątym miejscu wśród polskich europosłów.

            Zadane przez Zbigniewa Ziobro zapytania do Rady i Komisji Europejskiej dotyczyły między innymi problemów związanych z emisją gazów cieplarnianych, współpracy UE z Ukrainą w sprawie modernizacji ukraińskiego systemu tranzytu gazu oraz kosztów związanych z realizacją polityki klimatycznej UE czy sytuacji polskiej mniejszości narodowej w Niemczech.

            Ponadto, Zbigniew Ziobro zgłosił 25 poprawek do sześciu raportów opracowywanych w ramach komisji prawnej, dotyczących między innymi przeszczepów narządów, problemów klimatycznych czy kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych.

            Jest wartym podkreślenia, że poseł zadawał także pytania podczas dwóch przesłuchań kandydatów na komisarzy (Connie Hedegaard - komisarz ds. klimatu i Viviane Reding, komisarz ds. sprawiedliwości, praw podstawowych i obywatelstwa) zarówno w ramach działalności własnej komisji prawnej, jak również uczestnicząc w posiedzeniach komisji ochrony środowiska, w której nie zasiada, co nie jest częstą praktyką wśród posłów. Zbigniew Ziobro uczestniczył także w dyskusji z komisarzem Michelem Barnierem podczas jednego z posiedzeń komisji prawnej, jak również zabierał głos na posiedzeniu komisji prawnej w Luksemburgu, która poświęcona była wymianie poglądów z członkami sądu ds. służby publicznej, sądu pierwszej instancji, a także przedstawicielami Trybunału Sprawiedliwości.

            Jednym z najważniejszych podjętych ostatnio przez posła działań  było zainicjowanie rezolucji wzywającej Komisję Europejską do udzielenia pomocy krajom dotkniętym powodzią. Rezolucja ma ułatwić m.in. udzielenie pomocy przez Komisję Europejską ofiarom klęski żywiołowej oraz likwidację skutków powodzi, w tym odbudowę infrastruktury i wałów przeciwpowodziowych. Powodem wystąpienia z taką inicjatywą nie były - jak twierdzą dziennikarze POLITYKI - wyniki jakichkolwiek badań, ale wola pomocy osobom dotkniętym klęską żywiołową.

            Ponadto, poseł Ziobro opublikował na łamach Rzeczpospolitej artykuł pt. "Komisja Barroso a polskie interesy" (Rzeczpospolita, 22.02.2010). Była to obszerna analiza dotycząca poszczególnych nominacji na komisarzy wchodzących w skład Komisji Europejskiej pod przewodnictwem Jose Manuela Barroso. W publikacji tej poseł podniósł ważne dla Polski problemy - przede wszystkim czy Komisja w istniejącym składzie będzie w stanie wypełniać główne zadania

traktatowe - czyli wspierać ogólny interes Unii Europejskiej i w tych ramach realizować polskie interesy. Analiza obejmowała miedzy innymi zagadnienia związane z bezpieczeństwem energetycznym, polityką klimatyczną oraz dyplomacją UE.

            Warto zaznaczyć, że Zbigniew Ziobro z przyczyn obiektywnych w pierwszych miesiącach pełnienia mandatu wiele razy nie mógł przebywać w Parlamencie Europejskim i brać wówczas aktywnego udziału w jego pracach. Musiał bowiem stawiać się na liczne przesłuchania przed polskimi organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości, w najrozmaitszych sprawach, które w przeważającej większości wszczynane były ze względów politycznych. Dziś niemal wszystkie już są umorzone. Tylko na przestrzeni 6 miesięcy ubiegłego roku otrzymał 31 wezwań.

            Wszystkie wskazane powyżej informacje są powszechnie dostępne i dziennikarze POLITYKI bez większego trudu mogli do nich dotrzeć. Co więcej, w dniu 06.06.2010 redakcja tygodnika otrzymała z biura poselskiego Zbigniewa Ziobro komunikat dotyczący aktywności posła, w którym znajdowały się wszystkie wymienione powyżej dane. Dziennikarze jednak woleli informacje te przemilczeć, gdyż burzyły one z góry przyjęta tezę. Takie działanie ocenić należy jako wyjątkowo nieprofesjonalne.

            Autorzy wskazanej powyżej enuncjacji prasowej sprzeniewierzyli się obowiązkom wyszczególnionym w art. 12 ustawy Prawo Prasowe, zgodnie z którymi  dziennikarz jest obowiązany zachować szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, zwłaszcza sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości lub podać ich źródło jak również chronić dobra osobiste. Autorzy publikacji nie dochowali szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, polegającej przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności z prawdą przedstawianych  wiadomości.

            Sprostowanie spełnia warunki postawione przez ustawodawcę  w art. 31 pkt 1 i 2 "Prawa prasowego". Jest rzeczowe, odnosi się do istoty rzeczy, którą określa w pierwszej kolejności treść wypowiedzi prasowej, na którą stanowią reakcję oraz cel realizowanej przy ich pomocy ochrony prawnej w postaci przywrócenia wypowiedzi prasowej zgodności z prawdą materialną oraz odwrócenie zagrożenia dobra osobistego. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego  z dnia 5 sierpnia 2003 roku (sygn. akt: III KK 13/03 OSNKW 2003/11-12/98) w polskim systemie prawnym sprostowaniem jest rzeczowa, odnosząca się do faktów wypowiedź, zawierająca korektę wiadomości podanej przez prasę, którą prostujący uznaje za nieprawdziwą lub nieścisłą. Mając na uwadze powyższe uwagi, redaktor naczelny ma obowiązek opublikowania sprostowania wiadomości nieprawdziwej oraz nieścisłej.

            Jednocześnie uprzejmie  informuję, iż w przypadku braku zamieszczenia sprostowania  zostanie rozważone podjęcie działań w trybie przewidzianym w przepisach ustawy - Prawo prasowe oraz art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego.

            Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak we wstępie.

                                                                               Małgorzata Mamajko - Rogala

                                                                           (z upoważnienia Zbigniewa Ziobro)

                                                                                            Dyrektor Biura